Venezuela Ukrayna Olmayacak

Ukrayna’daki faşist kalkışmanın bir benzerini gerçekleştirme denemesi de Venezuela’da halk-ordu duvarına çarptı. Faşist kalkışmanın başı provokatör Leopolde Lopez tutuklandı. ABD’ci muhalefetin başı Enrique Capriles “barış mitingi” bile yaptı.  Yani Venezuela, Ukrayna olmadı.

Ancak dün gelen bir haberle çatışmanın farklı bir biçimde devam edebileceğine dair kaygılar oluştu. Aragua merkezinde Suriye’den gelen bir teröristin bomba yüklü bir araçla eylem yapmak üzere istihbarat tarafından ele geçirildiği Başkan Maduro tarafından açıklandı.

Başkan Maduro, her kesime açık bir Ulusal Barış Konferansı toplanacağını duyurdu. Capriles ne söyleyeceğini bilemediğinden olsa gerek “ama işkence var” diyebildi. Kime işkence yapıldığına dair ise bir bilgi vermedi.

Bolivya Devlet Başkanı Evo Morales ise “toplumsal haklar için mücade edenlerle konuşulur darbecilerle değil”  diyerek Venezuela sağının hiçbir sosyal talebi olmadığının altını çizdi. Tuhaf ama ABD’ci sağın tek toplumsal şikayeti marketlerde tuvalet kağıdı bulunamaması.

Emperyalist basına göre Venezuela iki siyasal kampa bölünmüş durumda. Evet, Venezuela’da iki kamp var: Vatansever ve ABD sever! Fakat bu yeni değil: “1989 Ayaklanması”ndan beri sürüyor. Halk yapılan devalüasyonlar neticesinde açlıktan ölmemek için 27 Şubat 1989’da ayaklanmıştı. Beş bin Venezuelalı Karakas sokaklarında katledildi. Sonra Chavéz ve silah arkadaşları bu neoliberal faşizme karşı ayaklandılar ve hapsedildiler.

Bolivarcı hükümet de son bir yıl içinde iki defa devalüasyon yapmak zorunda kaldı. Ama hiç kimse açlıktan bahsetmiyor ya da ekonomik nedenlerle yönetime karşı sokağa çıkan yok. Bugün Venezuela’da sağlık hiçbir kısıtlama olmaksızın ve eğitim tüm aşamalarında tamamen ücretsiz.  Yalnızca petrol değil medya iletişim araçları da halka ait. Medya tekellerinin Venezuela’da borusu ötmüyor. Belediyeler Halk Konseyleri tarafından yönetiliyor. Venezuela’da bir halk demokrasisi var. Ve Chavéz bir yere gitmiyor. Çünkü Venezuela Chavéz’in ve Bolivar’ın vatanı.