Latin Amerika Meydanları

Meydan olgusu İspanyol sömürge sisteminde toplumun ve siyasal yapının temelini meydana getiriyordu. Her merkezi “plaza”da mutlaka hükümet konağının karşısında bir katedral, yanında mahkeme binası bulunmaktadır.Durum böyle olunca Latin Amerika’da meydanı ele geçirmekle iktidarı elde etme arasında bugün dahi süren sıkı bir ilişki vardır. Halk ayaklanınca hedef bu meydanlardır. 2001’de Arjantin’de Başkan De La Rua günlerce süren çatışmalar sonucu meydanı ele geçiren halktan çatıdaki helikoptere binerek kurtulmuştu.

(Plaza de Mayo/Arjantin)

Latin Amerika meydanları ülkelerin karakteriyle bütünleşmiştir: Küba’nın başkenti Havana’daki ünlü Devrim Meydanı’nda gölgesine sığınacak ya da dinlenmek üzere oturacak tek bir ağaç yoktur. Fidel, o meydanda milyonlara saatlerce konuşurken herkes ayakta dinler.

Venezuela başkenti Caracas’ta Bolivar Meydanı geçmişin soylu hatıralarını taşıyan mütevazi bir meydandır. Bu nedenle Chavéz görkemli mitinglerini ana caddelerde gerçekleştirirdi, bir de “Yüceler Yolu” adı verilen geniş bir yoldan ulaşılan dev bir askeri alanda en önemli toplantılarını..

(Venezuela başkenti Karakas'da "Yüceler Yolu"nun girişi)

Peru Başkenti Lima’da San Martin Meydanı güçlü bir imparatorluğun, Şili başkenti Santiago’daki Plaza de las Armas’da Pinotche faşizminin, Kolombiya başkenti Bogota’nın Bolivar Meydanında kanlı iç savaşın izleri vardır. Latin Amerika’nın en büyük meydanlarından biri olan Nikaragua başkenti Managua’daki “İman Meydanı” da devrimci hareketlerle dinin Orta Amerika’ya özgü sentezini yansıtır.

(San Martin Meydanı/Peru)

(Nikaragua'da İman Meydanı)

(Şili, Santiago'da Plaza de las Armas)

(Kolombiya, Bogota'da büyük acılara sahne olmuş Bolivar Meydanı)