26 Mayıs, 2014 Yazılar

Acının Tarihi
Egemen bir ulusun madenleri, çevreyi ve insanı tüketmeden ülkeye zenginlik katar. Bir madenin rant uğruna, hayatı hiçe sayarak işletilmesi ise ancak sömürgelerde gerçekleşebilir. Eğer bir halk, bir millet kendi toprağında egemen değilse, sömürge güçlerince kendi madenlerinde köle haline getirilir. Üstelik sömürgecinin taşeron kullanması da çok eski bir yöntemdir. Latin Amerika, uzun sömürge tarihinde bunun en acı tecrübelerini yaşamıştır. Bolivya’nın çölleşmiş bir toprağı olan Potosi’de üç asır boyunca İspanyollar ve taşeronları, dünyanın en zengin gümüş yatağına sahip bir dağı ve yerli halkı tüketmiştir. Tahmini olarak sekiz milyon yerlinin köle olarak kullanıldığı Potosi madenlerinde, on binlercesi hayatını yitirmiştir. Gümüşü elde etmek için kullanılan civa sebebiyle Potosi topraklarında bugün bile ot yetişmez. Avrupa’yı zengin eden bu kentin halkı ise hala kıtanın en yoksullarıdır.
İğrenç bir komplo!
Venezuela’da parlamentodan sonra partiler rejimi de sona eriyor
Nobel’in ardındaki “Zürafa” öldü
Bolivya'da darbe bitmiyor
Ve sonunda Bolsonaro da maskeyi taktı (Kısa bir süreliğine de olsa)
“Sıfır Numaralı” Komutan’a Veda
Maduro’yu Kızıl Bereli Burjuvalar mı devirecek?
0 YORUM